دیروز کارت ملی رو میخواستم پس از دونده گی های زیاد و بعداز هزار تا سلام و صلوات بگیرم . حالا چی شد که کارم اینقد چرخید و چرخید تا به اداره ثبت احوال برسم بماند . تو ی صف سه کیلومتری کارت ملی ثبت احوال شعبه غرب ایستاده بودم که چشمم نا خوداگاه به یه جمله رو دیوار میخکوب شد :

(( تمام گناهان شما بخشیده شد . از این پس مراقب باشید که چه می کنید . حضرت علی (ع) ))

چرا این جمله دقیقا باید اونجا قرار می گرفت . صبح شبی که من پس از کشمکش های درونی بسیارم همه چیو تسلیم خدا کردم . چرا ؟ ؟ ؟ حتی بخشش تمام اتفاقات افتاده رو و تمام انسان های در جریان اوت اتفاقات رو ؟؟؟

نفهمیدم که چجوری دو ساعت تو اون صف کذایی دوام اوردم و نوبتم رسید . می خواستم از اون آقای خوش صدای پشت باجه بپرسم چرا ؟ چرا اون حدیث ؟ چرا من ؟ اما دهنم قفل شده بود . بی صدا کارت رو گرفتم و اومدم بیرون .

اتفاقات پس از دیروز یکی پس از دیگری داره میفته . امروز هم یه کفشدوزک کوچولو دقیقا جلوی قدم هامون داشت رژه می رفت و صبح صدای بال زدن یک کبوتر از پشت پنجره .

اینا یعنی چی ؟یعنی دوباره من زنده ام و دارم نفس می کشم ؟یعنی کیمیا دوباره تو راه داره گام بر میداره ؟

کاش ایمانم به حقیقت اشیا بود نه به ظاهرشان ... آنوقت می دانستم !!!