برگشتم . یه هفته به یاد موندنی با اگنی داشتم که خودم بودم و خودش و این شبیه چیزی بود مثل یه معجزه بر خلاف گفته تموم کسایی که گفتن اگنی یه معشوقه خیالیه . اما واقعی تر از لمس تموم نفس های زندگی بود و حالا اینقد انرژی دارم که تموم قله های نرفته رو برم و خم به ابرو نیارم . خیلی چیزها تغییر می کنه اما حس خوب عاشقی همیشه پابرجاست .